Wpływ środków pielęgnujących.

Ja-nakładam sobie maseczkę z błota z Morza Martwego.
On-ogląda TV.
Wchodzę do salonu, on patrzy na mnie i podskakuje, łapiąc się teatralnie za gardło.
Ja: Bardzo śmieszne!
On: Chcesz mnie zabić?
Ja: Poczekaj aż zmyję, będę ładna.
On: (pod nosem) Maść cudotwórca?
Ja z godnością nie komentuję.

..... 15 minut póżniej wchodzę do salonu już bez szarego paskudztwa na twarzy.

Ja: I co?
On: Ale co?
Ja: Widać coś?
On: Ale gdzie mam patrzeć?
Ja: Na twarz.
On: Ale konkretnie?
Ja: Czyli nie ma różnicy?
On: Nieszczególnie.
Ja: A wiesz dlaczego?
On: Powiedz mi.
Ja: Bo już wcześniej byłam ładna!


On...... ... ..... 


1:0 dla mnie! :D

Miłość aż po grób

On ogląda mecz, ja czytam i trzęsę się pod kocykiem. Zimno (mi zawsze zimno).
Mówię:
- Jakbym miała męża, który mnie kocha, to poszedłby zrobić mi herbatkę z cytrynką.
On:
- No to się nie napijesz.

....

Walentynki 20 lat później

- Kochanie, przywieź mi jutro rano croissanta do porannej kawy.
- A czemu?
- Bo jutro są walentynki.
- Ale to chyba święto zakochanych?

......

Czerwona kartka!

Oglądamy serial. Bohaterka walczy wręcz.

Ja: może zapiszę się na sztuki walki?

On: chyba na sumo!

Czerwona kartka do końca 2055 roku!!!!

Nierozmawianie... ;)

Pokazuję małżowi moje kolorowe paznokcie, on jednym okiem patrzy na mnie, drugim na wiadomości w TV.
- A wiesz, że to nie jest żel? - Pytam, oglądając z lubością me cenne dłonie.
- Aha.
- To są hybrydowe.
- Hm...
- Słuchasz mnie? To jest hybryda!
- A co? To znaczy, że mniej pali?
- Nie rozmawiam z tobą!
- No ładne, ładne.
- Powinny wytrzymać trzy tygodnie  - odpowiadam udobruchana.
- A co jak ci się po trzech dniach znudzą?
- Jezuu, myślisz, że to tak jak z facetem?
- Nie rozmawiam z tobą!

Ta jedyna!

Ta jedyna, najlepsza, nietuzinkowa... kołdra!

Leżę w łóżku, wieczór, czytam. Mój małż miota się między szafą a szafą, wyciąga pakunki, mamrocze coś pod nosem. Wreszcie, zniecierpliwiona, że mnie od prokuratora Szackiego odrywa, pytam:
- Co ty robisz? Po co ci tyle kołder? - Patrzę na tobołki.
- Szukam kołdry, bo marznę już pod tą letnią.
- Jesuu, tyle czasu ci to zajmuje? Nie możesz wziąć pierwszej z brzegu, wszystkie są grube i ciepłe.
- Nie będę leżał pod pierwszą lepszą, muszę wybrać najlepszą.
- Już wybrałeś. Dwadzieścia jeden lat temu.
- Czy ja wiem?
- Spadaj!
Wreszcie ucieszony łapie grubaśną kołderę.
- O jest, ta!
- Wybrałeś?
-Tak! Powiedziała do mnie, to ta!
- A tamte?
- Tamte jakieś milczące były.


....

Małżeńskie uprzejmości

Późny wieczór. On zasypia, ja czytam. Standard. On ziewa przeokropnie.

- Po co ziewasz? - pytam zirytowana.

- Bo jestem śpiący.

- To jak jesteś śpiący, to śpij.

- Nie mogę, bo mi przeszkadzasz.

- To nie ziewaj, ziewa się wtedy, kiedy chce się spać, a nie może, a ty możesz.

- Mógłbym, gdybyś przestała gadać.

.....

Poranek. Gadamy w łóżku, jak co weekend.

- Co ja mam zrobić z włosami - marudzę, kładąc mu głowę na brzuchu.

- Umyj.

- Jezu, idę do fryzjera, poradź coś!

- Jak ja szedłem, to spytałem: obciąć? Powiedziałaś tak. Spytałem: nie obcinać? Powiedziałaś tak.

- Ale masz porównanie. Może kolor zmienię?

- Nie.

- To może obetnę na krótko?

- NIE!

- To co?

- Co chcesz.

- A podobam ci się w takich?

Krzywi się.

- Dobra! Znajdę sobie kogoś, komu się będę podobać! - prycham.

On, z uśmieszkiem typu "macho".

- Kochanie, mówmy o rzeczach realnych.

Szczerość intencji

On i ja.

- Wiesz, tak się zastanawiam... Płyty osiągają wysoką sprzedaż, jak piosenkarz kopnie w kalendarz, nie?

- No tak - odpowiadam. - To sprawdzone, popatrz na Queen, Nirvanę, Michaela Jacksona.

- A pisarzy też to dotyczy? - pyta niewinnie On.

- Do czego zmierzasz?

- A ty myślisz czemu cię ta noga tak od kilku tygodni boli? Metoda małych kroczków. Chciałbym samochód zmienić - wzrusza ramionami w stylu "jaka ty niedomyślna".

No tak, także tego... jakby co, to mam dowód, że zamach był!

Błądzić rzeczą ludzką jest ;)

Kończy się umowa na jeden numer w Playu, który użytkuje ON, ale umowa jest na MŁA.

Ja: Pojadę jutro i załatwię ten abonament.

On: To poczekaj, pojedziemy razem.

Ja: Ale nie jesteś mi potrzebny.

On: Ale możesz popełnić jakiś błąd, wolę jechać z tobą.

Ja: Jeden błąd już popełniłam, dwadzieścia lat temu, też pojechaliśmy razem i co?

On: Sama jedziesz!

Alergia?

Jedziemy samochodem.

On:

- Muszę jechać znowu na zastrzyk. (odczula się od jakiego czasu)

Ja:

- Ciekawe po co, skoro non stop masz katar?

- Nie non stop, tylko od miesiąca.

- No właśnie, a co teraz niby kwitnie? Chyba, że koty!  - wybucham śmiechem. - Ale nie licz na to!

- Czyli koty wygrały?

- No a jak myślisz?

- Dobrze wiedzieć, przynajmniej wiem na czym stoję.

Niedzielne refleksje

Siedzimy przy porannej kawie, dzieciaki śpią na górze, pies na dworze, koty hasają.

On (studiując gazetkę z Selgrosa):

- Wiesz, że skończył się nam płyn do prania?

Ja:

- Wszystko się kończy i wszystko przemija i dzień się kończy i piękne wspomnienia, lecz jest coś w życiu co nigdy nie mija, to są marzenia.

On:

- Cholera, chciałem jeszcze powiedzieć, że proszek się nam kończy, ale zaraz Panem Tadeuszem polecisz.

W TV leci muzyka. Ambitny kawałek "Sexi papi".

Ja:

- I jak mężczyźni mają postrzegać kobiety, skoro w każdym teledysku kobieta jest obnażona, a jej jedynym zadaniem jest kręcenie tyłkiem. To sprowadzanie kobiety do roli przedmiotu, mebla, kompletne wyprucie z uczuć i rozumowania!

On:

- A mogę przełączyć na TVN Turbo?

to właśnie my...

On:

- Czemu nie zrobiłaś sałatki, sałatkę bym zjadł.

Ja:

- Zjedz se mięso w galarecie.

On:

- No tak, w sumie to podobne.

Biegnę i wskakuję na niego  ;)

On stęka.

Ja:

- Sarenka przybiegła.

On:

- Sarenka, która połknęła kowadło.

Mikołajowo

Małż wstał nad ranem, więc szybko położyłam mu prezent na poduszce.

Wraca, patrzy...

- No właśnie, kochanie, przed chwilą był tu jakiś duży facet z brodą.

- No właśnie, wyszedłem tylko do toalety, a ty już obcych facetów przyjmujesz!

I bądź tu tradycjonalistką!

Szybki Lopez

On zasypia, ja czytam. Po chwili szturcham go.
- Nie chrap!
On nieco nieprzytomny.
- Nie chrapię. Nie budź mnie.
- Chrapiesz!
- To niemożliwe, żebym tak szybko chrapał.
- Chrapiesz wolno. Szybko zasypiasz.
- Jeszcze nie spałem.
- Aha, no to co mówisz, że cię budzę?
- A! Widzisz! Obudziłaś mnie!

Poziom rozmowy: -10

Urodzony sprzedawca

Mój Młody sprzedaje kurtkę na allegro. Prawie nówka, nieważne. Ważne, że zielona.

Pisze do mnie potencjalny kupiec:

- A co jest na metce?

Odpowiedziałam.

- A co na suwaku?

Odpowiedziałam.

- A co na wisiorku od suwaka?

Odpowiedziałam.

- A co na metce w kieszeni?

.....

Mój Małż:

- Wiesz, co, napisz mu, że kurtkę pies zjadł i już jej nie ma!

Ale to nie koniec ciężkiego żywota sprzedawcy.

Mail z wczoraj:

"Czy ta kurteczka jest czarna, czy tak jak na zdjęciu?"

Hm... zastanawiam się, co mój syn w końcu sprzedaje, sprawdzam, nie no, zielona.

Odpisuję:

"Tak jak na zdjęciu".

Odpowiedź:

"Czyli czarna, tak?"

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA

Ważna kwestia obuwia...

Słowem wstępu wrzucę, że mój Małż ma dość wysublimowany gust, jeśli chodzi o obuwie i za każdym razem, gdy szuka sobie odpowiedniej pary butów, doprowadza mnie do szału, bo "jeszcze takich butów nie wyprodukowali, jakie by mi pasowały".

Oglądamy serial (Trawkę) i nagle moja gorsza połowa rzecze:

- Muszę kupić sobie buty na jesień.

- No to kup.

- No tak. Ale gdzie ja mam po nie iść?

- Do mięsnego?

Nie poznał się na dobrym żarcie...

Jaka to melodia?

Pomykamy sobie A4 do Mysłowic i słuchamy radia Złote Przeboje.

Leci kawałek sprzed lat.

- O! Bananarama. - Mówi On z miną znawcy.

Parskam.

- Co? - burczy.

- Jak to jest Bananarama, to ja jestem baletnica.

- A co to jest, według ciebie?

- Ace of Base.

- Na pewno nie.

- A załóż się.

- To dawaj.

Piosenka się kończy i słyszymy:

"Ten kawałek Ace of Base był przebojem w..."

- Oł je, oł je - robię młynka rękoma. - Banarama, buahahhahaa, a może Scorpions?

On łypie na mnie jednym okiem (drugie utkwione w autostradzie).

- Daleko stąd będziesz miała do tej biblioteki.

 

No fakt.

 

I wiecie co? sprawdziłam...

Cholera miał rację, bo kawałek "Cruel Summer" pierwotnie śpiewała Bananarama:

 

 

A dopiero potem Ace of Base:

 

 

 

Ups!

Romantyczne filmy

Tak, ostatnio mam fazę na romantyczne filmy. Wczoraj po raz enty obejrzałam "Szkołę uczuć" według powieści Sparksa. I tak przypomniała mi się pewna sytuacja, która wydarzyła się chyba dwa lata temu.

To były Walentynki i On wpadł na pomysł, że zrobi mi niespodziankę, kinową niespodziankę.

- No ale na co idziemy? - spytałam zaciekawiona.

- Chcesz niespodziankę, czy nie? - popatrzył na mnie spode łba.

- No chcę.

- To nie pytaj. Idziemy w Walentynki, mam już bilety.

Ucieszyłam się i trwałam w wyczekiwaniu na ten romantyczny wieczór. Film o uczuciach, potem kolacja, wymarzony wieczór walentynkowy.

Ale jeśli ktoś związał się z gościem o mega złośliwym pozuciu humoru, niech nie liczy na jakieś porywy serca.

Na jaki film zabrał mnie mąż?

No?

Co obstawiacie?

Jaaaasne... To było... "Oszukać przeznaczenie IV "

:)))))))))))))))))))

 

 

Matczyna uwaga...

Najważniejsze to słuchać, co dziecko mówi. Obdarzać je uwagą. To ważne, nie?

 

Kuba peroruje na temat ważnych wydarzeń w szkole. Patrzę na niego, jak z pasją przekazuje informacje dotyczące tego, co działo się na lekcjach, co powiedział facet, a jak facetka kazała im wyjść i w ogóle...

- ... no mówię ci, co się działo... Taka jazda była...

Matka, czyli ja, kręcąc głową:

- Synu, jezuu, jaką ty masz pogniecioną koszulkę!

 

 

Ech...

Nie ma to jak matka ;)

Czujniki pierdziki, nie mam do tego głowy!

Wczoraj byłam na zakupach. Inaczej. Byłam oddać nieudany zakup do reklamacji i przy okazji nabyłam to i owo. Generalnie nie cierpię zakupów, sklepów, galerii, tłumów, mas przewalających się przez te weekendowe świątynie. Unikam jak mogę, a jeśli już muszę, to przenikam z szybkością Clarka Kenta i staram się nie udusić.
Ale do rzeczy...
Gdy wracałam z tej osobistej Golgoty zrobiłam sobie jeszcze jedną krzywdę. A właściwie nie sobie.
Teraz się głowiłam jak to przekażę mężowi...
Gdy usłyszałam ryk jego motocykla i zobaczyłam jak wjeżdża na podjazd, sfrunęłam po schodach jak ta Penelopa na przywitanie oczekiwanego małżonka.
To już powinno mu dać do myślenia, ale nic nie zauważył, ku mojej cichej radości.
-Ty wiesz co się stało? Jaki dzisiaj był u nas wypadek? - Zaczęłam ostro, patrząc jak ma gorsza połowa ściąga kask i patrzy na mnie zdziwiona.
-Jaki wypadek?
-No samochodowy. Jechał autobus a z drugiej strony samochód, chyba Chrysler i pewnie nie ustąpił pierwszeństwa, uderzył w autobus i nie wiem jak to się stało, ale autobus zniosło aż na chodnik. Wszędzie kupę blachy i odłamków plastiku i mnóstwo szkła i w ogóle laweta musiała zabierać ten samochód i było straszne zamieszanie i straszny korek - dobrze, że powietrza mi brakło, co natychmiast wykorzystał stojący obok mnie facet.
-No i? - Łypnął na mnie już nieco podejrzanie.
-No i ja się tam władowałam, a to już blisko do domu i nie chciałam stać i zaczęłam wycofywać i zawracać i zjechałam na lewo i wykręcałam i cofałam, wiesz takim dużym autem to nie jest tak łatwo i....
-I co? - Teraz ewidentnie zrobił się bardzo czujny i zerkał niespokojnie na stojące obok moje auto, które grzecznie zaparkowane na podjeździe w ogóle nie przejmowało się tym, że stało się obiektem naszego zainteresowania.
-I w sumie nic, tylko że tam nagle wyrósł wieeeeelki krawężnik, sama nie wiem skąd i chyba leciutko mi się zahaczyło... - dokończyłam z lekceważeniem, dla wzmocnienia przekazu wzruszając ramionami i machając ręką.
-Hm... Krawężnik wyrósł, mówisz... - Małżonek zdjął kurtkę i ruszył w stronę maski samochodu.
Stałam obok szczerząc zęby w nadziei chyba, że bardziej zainteresuje go moja debilna mina, niż lekko naderwany zderzak.
-Taaak. Krawężnik ci wyrósł? Zrobił to tak szybko, że nie usłyszałaś czujników parkowania?
-Nooo... Ty wiesz jaką teraz głośną muzykę w radio puszczają? - Próbowałam się obronić.
-No to teraz już ich na pewno nie usłyszysz, bo je wszystkie wyrwałaś – mruknął, zaglądając pod auto.
Wzięłam głęboki wdech.
-I tak mi nie były potrzebne, bo umiem parkować bez nich. A w ogóle to nawet się nie zapytałeś, czy mi się nic nie stało! A jak ja bym tam jechała?! Albo to we mnie by uderzył?! Ja byłam zaraz za autobusem! To co znaczy taki jeden zakichany czujnik, wobec autobusu pełnego ludzi! - warknęłam.
Małżonek podniósł się z kolan, spojrzał na mnie zupełnie zdezorientowany, w końcu zrezygnowany sapnął i mruknąwszy:
-Naprawię ci to kobieto awario – poczłapał smętnie do garażu.
Uff...
Ileż to się człowiek musi nagimnastykować przez jeden głupi czujnik...